Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
16.04.2014

Αριστοτελης Ωνασης: Ολυμπιος Ημιθεος !!

Ηταν ο βασιλιας των δεξαμενοπλοιων, ο πλουσιότερος ανθρωπος στον κόσμο και το επικεντρο της υψηλής κοινωνίας του 1950, 1960 και 1970, συντροφος της Μαρίας Κάλλας και συζυγος της Jackie Kennedy. Η αυτοκρατορία του περιελαμβανε εκτος απο τα δεξαμενόπλοια, την Ολυμπιακη, τραπεζες, ακινητα και συμμετοχες ανεκτίμητης αξίας ...Πεθανε το 1975, οταν η CIA δολοφονησε τον γιο του Αλεξανδρο

Αριστοτελης Ωνασης

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  ΩΝΑΣΗΣ: ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΗΜΙΘΕΟΣ !!

Αμφικτύων

1/ 5/ 2003

 

 

 

 

 

 

 

 

  Ο Έλληνας, ανώνυμος κι’ επώνυμος

μεγαλουργεί στα ξένα,

όλοι Ωνάσηδες δεν γίνονται

γιατί αυτός είναι Ένας !

του Γένους ευεργέτης μέγας ,

 η  κλεπτοκρατία τον αποκαλεί απατεώνα  ,

πώς όμως να παίξει έντιμα

στης διεθνούς μαφίας τον κοπρώνα;

       

-- . --

 

Αυτοδημιούργητος, πολυμήχανος, απλός,

παράδοξος, δυναμικός, μεγαλομανής, καλός

γνήσιος Ελληναράς, Ίων, Σμυρνιός,

   καμάρι  της φυλής σε όλη την  Οικουμένη  ,

πρόσφερε στην πατρίδα δόξα και τιμή ,

«Ωνάσιο»  και «Ολυμπιακή»

   αυτοπεποίθηση, θάρρος και προοπτική .

 έκανε τον Έλληνα  υπερήφανο

    τη φήμη του στα ύψη  ανεβασμένη

 

-- . --

 

Εχθροί και φίλοι

Θαυμάσετε τον ! Μισήσετε τον !

Λασπώσετε  τον! Αλέστε   τον!

 Αγνοήστε τον! Και τι μ’ αυτό ;

αυτός στα Ιλίσσια Πεδία μένει,

 στην πιο ψηλή κορυφή στον Όλυμπο 

  με  τα μεγάλα πνεύματα  διαβαίνει.

 

-- . --

 

Ηταν μοιραία επωδός

 δύο Έλληνες ημίθεοι  ,

-Αριστοτέλης   και Μαρία Κάλλας-

η ανεπανάληπτη στον κόσμο αοιδός,

να ενωθούν ερωτικά

το γεγονός  άναψε  στα  μίντια φωτιά

  σε  έντυπα χυδαία σκανδαλοθηρικά

τι μίσος, φθόνος , τι ζήλεια ποταπή;

μπαμπουίνοι  κοσμοπολιτικοί 

της   υψηλής κοινωνίας  κάστα πλαστή

συνωστίζονται στης «Χριστίνας» την κουπαστή

 

-- . --

 

Ο Αρης έκανε το ακατόρθωτο κατορθωτό:

τα όρια της Ελλάδος  ξεδίπλωσε  στην υδρόγειο ,

    σήκωσε ψηλά  μια  χώρα «υποπόδιο»,

  ψοφοδεείς  εξουσιαστές ταπεινοί

την  έκλεισαν στο  σκοτεινό υπόγειο

  αυτός την ανέβασε  στο διεθνές ανώγειο

κάθε Έλλην συνώνυμος εφοπλιστή.
                     Δοξάστε τον!!

 

 
                 Μεγαλοπρεπής και  θρυλικός

ζούσε σαν  μεγιστάνας και  ηγεμών,

του άρεσε  η πολλή  χλιδή,

  και στο ταπεινό το ταβερνάκι

 έπινε Ελληνικό ουζάκι

με  ελιά και χταποδάκι

όταν ερχόνταν να ξεκουρασθεί

στο Αιγαίο, σε κάποιο μαγευτικό  νησί

 

Είχε  το  επιχειρηματικό  δαιμόνιο  του Ερμή,

τη δύναμη του Ηρακλή ,

το πολυμήχανο του Οδυσσέα,

την  ορμή του Αχιλλέα

του Αρη την  πολεμική αρετή

    του  Έλληνα   το   φιλότιμο και την ψυχή

 

 

Με αναμμένο στης πλώρης  τον ιστό 

τον  «Ολυμπιακό  Δαυλό»

 έπλεε υπερήφανη η  «Χριστίνα»

σε Αιγαίο  και Σκορπιό

     κι’ οι στόλοι του με πλησίστια φτερά,

-   αεροπλάνα και πλοία

  είχαν ονόματα Ελληνικά-

σε αιθέρες  και σε ωκεανούς

μετέφερε χρώματα  Ελληνικά

τον ολυμπιακό  παλμό

Τιμήστε τον σαν ημι-θεό !

 

-- . --

 

Και όλα   πήγαιναν  ωραία και ομαλά

στων Ωνάσηδων τ’ αρχοντικά

Οχι όμως και  στους  μοχθηρούς  εχθρούς του,

που τον βλέπαν  ανταγωνιστή τους

με  το ασπράδι του ματιού τους,

ώσπου μεθόδευσαν με σαμποτάζ

  το  μεγάλο φονικό του γιού του

 

Η αδυναμία του ήταν μια  και μοναδική,

  μεγάλη  να κάνει την  «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ» !!

τα παιδιά του είχαν έλλειμμα στοργής

 κι’ αυτός αρμένιζε σαν  Φαέθωνας  ψηλά,

 τους 5 κύκλους στην  υφήλιο,

 έκανε την Ελλάδα ένδοξη  και σεβαστή,

      κατέλαβε τον κόσμο  ειρηνικά,

χωρίς αίμα, βόλια και καταστροφή

 -ο  Αλέξανδρος  το  έκανε πολεμικά-

   και το ολόγραμμα του  φώτιζε στον ουρανό

 σαν του Θησέα την οπτασία στο Μαραθώνα

έγινε σ’ όλο τον κόσμο γνωστός

βασιλιάς χωρίς κορώνα

 

-- . --

 

Έκανε όμως και λάθη τραγικά.

γέννησε μόνο δυό παιδιά

-Αλέξανδρο και   Χριστίνα-

κι’ όχι απογόνους μια ντουζίνα

  αν άνθρωποι εγκληματίες, φρικιά ,

 της «εκλεκτής ράτσας τα  σκυλιά»

του σκοτώσουν τα μισά

να έχει άλλα έξη εφεδρεία

για να  διαιωνίζει  τη  Διογενή  φατρία

 

-- . --

 

«Είχα προμαντεύσει  φαινόμενα λιγρά»

Σε μια στιγμή περισυλλογής

λέει ο Άρης τα εξής:

«Θηριομανείς φανήκαν οι  εχθροί μας

να δραπετεύσουμε θα 'ταν   υποχώρηση.

να προσκηνύσουμε θάταν  δουλοσύνη.

δίχως καμιά να δώσουμε  πρόκληση

όταν  να σβήσουν δεν μπορούν

 το δικό μας το καντύλι

στα  παιδιά   μας ορμούν  με βιασύνη

θυσία να τα κάνουν στο Μολλώχ,

εκτός κι’ αν αμαχητί παραδοθούμε στον εχθρό

Αλλά ΟΧΙ, αυτό δεν μπορεί ποτέ να γίνει

, γιατί είμαι Ιώνας Έλλην

Ω! ξειν’ αγγέλειν….»

 

-- . --

 

Σαν δέχθηκα τη Τζάκυ

στο  σπιτικό μου, στο Σκορπιό

 στο νυφικό κρεβάτι,

και έβαλα το όνομα του «Ιμπν Σαούντ»

στο   πλοίο μου, το πιό τρανό

Τα κόβαλα του διεθνούς  εξουσιασμού,

 στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού!!

    του Μαμμωνά οι αργυροφάντες, 

   κύκλωπες και   λεστριγόνες του κακού,

τα μαχαίρια με μανία τροχίζουν

την καρδιά μου λογχίζουν

   όπου   με πονεί και όπου με σφάζει,

τον Αλέξανδρο πισώπλατα χτυπούν

  η  συνωμοσία  στο Ελληνικό με  συνταράζει .

 

--. --

 

Μα έτσι που  σε κατάντησαν  παιδί μου

«βγάλτε τα σωληνάκια,

τελείωσε του Αλέξανδρου το λάδι»

λέω στους γιατρούς με πόνο αφάνταστο

εκείνο το μοιραίο βράδυ.

 

 

Μοιρολογούσε ο άμοιρος γονιός

στο  άψυχο κορμί ζεστό ακόμα

«Αν  ζούσε ο   Αλέξανδρος,

   τ’ αγαπημένο μου παιδί,

σε τούτο τον αλγεινότατο αιώνα

 της βαρβαρότητος και παρακμής

αγαθοδότης της πατρίδος θα γινόταν

 και άνδρας ευκλεής,

 οιστρηλάτης και δοτήρ

του παρακμάζοντος γένους το παράδειγμα

 στον κόσμο θ’   απλωνόταν

και ειρηνικός  θηριομάχος αγριοφρόνων βαρβάρων,

σαν άλλος Ηρακλής θα εξελισσόταν !»

 

-- . --

Τώρα καιρός  να  φύγω κι’ εγώ

από τον  μάταιο  κόσμο τον κακό

να ουρανοπλεύσω  για το στερνό  ταξίδι,

 στο Σκορπιό

 με τα φτερά της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ

   του Πλούτωνα    πλοίο  νεκρικό,

στην απεραντοσύνη της  Αχερουσίας λίμνης 

   στον  ποταμό της λήθης και  της αέναης ροής

να μπω   καθαρός χωρίς οδύνη

ιδέες κι’ η ενέργεια αθάνατη θα μείνει.

 

-- . --

 

Όμως λυπάμαι  τη  μοίρα σου  ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ !!

το καμάρι του Αλέξανδρου και το δικό μου μεράκι

έπεσες στα νύχια των εχθρών  ,

σαν το χελιδόνι στο γεράκι

  με μοχθηρία σου λοιώσαν τα  φτερά

γιατί δεν  ήθελαν στις πέντε  ηπείρους να πετάς 

  σε κατάντησαν μικρή και ευτελή

ζητιάνα στα αζήτητα της  αγοράς

  θύμα κρατικοδίαιτων  τρωκτικών  διαφθοράς

 .

 

-- . --

 

 Και τώρα ώρα για   στερνό απολογισμό.

η χρυσοφόρος  Πλουτώ με πρόδωσε οικτρά

-όχι όμως και  ο Ελληνικός λαός-

  ο Έλληνας με αγαπά!

η μάγισσα μου έριξε  φοβερή κατάρα ,

  όμοια με κείνη του οίκου των Ατριδών
μαγείρεψε το κρέας των παιδιών  μου

με πετρέλαιο  και  Ιχώρ

και το  πρόσφερε γεύμα

στο τραπέζι των εχθρών μου.

Σαν έσβησε  το δικό μου το  κερί

 πήρα μαζί μου  δυό μέτρα μόνο  γη
           ο χρησμός  για να δικαιωθεί
            του απλοϊκού λιμενεργάτη
               που κάποτε μου είχε πει :

«δυό μέτρα γης θα πάρεις κι’ εσύ Ωνάση»

 

-- . --

 

Μελανός ο ορίζοντας στην παρούσα εποχή

αγκομαχούν γη και  ζωντανοί

λαμπαδιάζουν οι καιροί

  τώρα αρχίζουν  γιγαντομαχίες

Έλληνα «κάνε το καλό και ζείσε καλά»,

έσω έτοιμος

ο προαιώνιος εχθρός και πάλι εφορμά

έχε τα μάτια σου ορθά, ανοιχτά

 με αυτογνωσία και σύμπνοια προχώρα μπροστά,

χωρίς διχόνοια και εσωτερικές ανωμαλίες

   μακριά από της Κίρκης τα  μαυλιστικά ουρλιαχτά

με μπούσουλα τις διαχρονικές  Αξίες.

 

-.-

 

Έλληνες !!

η  χώρα του Διός  θα ξαναγεννηθεί

στον παρόντα αιώνα

φέρτε  στην Ελλάδα τον  Αγώνα

 η Αλήθεια θα λάμψει στη Γη
                   γλυκοχαράζει αυγή 

 θα διαλύσει το ψέμμα

η «Ολυμπιακή» δεν θα καταστραφεί
αύριο ξημερώνει μιά  καλύτερη  μέρα!

 

Αμφικτύων

1/ 5/ 2003

amphiktyon2008@freemail.gr

 

Επισκεφθείτε την ιστοσελιδα και φιλοξενείστε την στα blog σας.
http://www.amphiktyon.blogspot.com


5.05.09
 von Amphiktyon

Drucken        Hoch